tr en

İnsana Bakarken…

İnsanları inançları, kimlikleri ya da düşünceleri nedeniyle yargılamamayı öğreneli çok oldu… Onun hangi ailede, hangi kültürde, hangi zorluklarda yetiştiğini bilemezsiniz.

Yüreğine bakın insanların. Orda vicdan var mı? Orda cesaret var mı? Orda yaşam sevinci var mı? Orda sevgi var mı?

Aklına bakın insanların. Dürtüleriyle davranan bir tepkisel mi? Ne yaparsa ne olacağını bilecek kadar kafası çalışıyor mu? Bunu çıkarı için mi uyum için mi kullanıyor? Yoksa olayların altındaki dinamikleri kavrayacak kadar baktığının altındakini mi görüyor? Bilgisi olmasa bile bunu sezgileriyle sağduyusuyla yapabiliyor mu?

Emeğine bakın insanların. Tembel mi? Başkalarının emeğini mi kullanıyor? Emeğini esirgemiyor mu?

İnsana bakacaksanız bunlara bakın. Siyasi görüşüne, dini görüşüne değil, insanlığına bakın. Buraya bakmadığımız için ve böyle olmadığımız için oluyor hep bu olanlar… Çocukları böyle yetiştirmediğimiz için olacak bundan sonra olacaklar…

Yüreği temiz insanı affederim ben. Hangi partiye oy verdiğine bakmam. Sonuçlarından zarar görsem bile. Ama kurnazı, hatada ısrar edeni, soytarılara militan olanı değil.

Bu ülkenin yeniden toparlanması çok zaman alacak. Akıl, emek ve yürekle. Ya da başka isimli başka soytarılar gelecek. Cahillikle, kurnazlıkla, egoyla, tembellikle.

Farkındalığı olan bizlerin onlar gibi olmama sorumluğu da var. Bizi onlardan ayıran bu olmalı. Yoksa kana kan, şiddete şiddet değil.

Sevgiler. Tamer

8 Eylül 2015

Aylan Bebek

İçimiz acıyor… Bunu anlamlandırıp bir yere oturtabilecek miyiz peki? Hiç sanmıyorum… Ya ders çıkarıp birşeyler yapacağız ya da yüreğimizdeki bu yükle hayat boyu yaşayacağız… Cevabı aklımız değil vicdanımız verecek…

Sevgiler. Tamer

3 Eylül 2015

Başarı

Başarı denilen şey doğal sistemi kontrol eden bir düzenleyici sistem kurabilmektir. Ama bazen bırakın doğal sistemi (çevremizi), düzenleyici sistemi bile (zihnimizi, bedenimizi, kimliklerimizi vb.) kontrol edemiyoruz… Beynimizin amacı kontroldür. Tüm düzenleyici ve sibernetik sistemlerin amacı kontroldür. ODM’ye göre bilmek ve yapmanın kesişimi başarıdır ve o da kontroldür…

Başarı kontrolse anksiyete kontrolü kaybetme endişesi, depresyonsa kontrolü tamamen yitirmektir. …Huzur kontrolü bir tarafa bırakıp doğal sistemle uyum içinde akmaktır…

Bu yüzden nerde kontrolcü nerde akışa bırakacağını bilmek en temel farkındalıklardan biridir…

Açık sistemleri kontrol etmek zordur. İnsanları, ilişkileri, duyguları kontrol etmek zordur. Buralarda ve özel yaşamda, sosyal ilişkilerde eşikleri genişletmeyi ve akışa bırakmayı da öğrenin…

İş yaşamı başarı ve kontrole daha uygundur. Özellikle yöneticiyseniz, yaptığınız iş hata kaldırmıyorsa, hedefleriniz varsa kontrolü ele almak daha iyidir…

Özetle anksiyete ve depresyonu uzak tutmanın yolu kontrolü dengelemekten geçer…

Ve yine özetle özel yaşam başarılı olmak için değil huzurlu olmak içindir…

Sevgiler… Tamer

30 Temmuz 2015