17 ağustos
Bizler bu hayatta bir taraftan çok
yıpranıyoruz. Bir taraftan da her yeni güne başlayacak enerjiyi buluyoruz…
Günler küçük acılar ve küçük sevinçlerle geçiyor. Ama bazen de büyük şeyler
oluyor yaşamımızda. Dönüm noktaları…
Bazen egomuz İçin mücadele ediyoruz bazen kazandığımızı sandığımız haklarımız
İçin bazen de sorumluluklarımız nedeniyle. Ama hep bir mücadele var işin
içinde…
Bazen sevdiklerimizi kırıyoruz, bazen kırılıp içimize atıyoruz, bazen de
biriktirip kusuyoruz…
Yani hayat
kendi dinamikleriyle akıp gidiyor…
Bizler de etki alanımızdaki
şeylere bazen müdahale ediyoruz bazen müdahale edemediğimiz için kaygılanıyoruz
bazen müdahale etmek bile istemiyoruz…
Etki alanımızda olmayan şeyleri de ya kabulleniyoruz, ya akışına bırakıyoruz,
ya yapacak birşey olmamasına rağmen canımızı sıkıp duruyoruz…
Hayat kendi dinamikleriyle
akıp gidiyor. Ve hayatın dinamikleriyle insanın dinamiklerinin ortak olduğunu
anlamadığımız sürece onlarla başa çıkmayı ya da onların keyfini çıkarmayı
öğrenemeyeceğiz…
Uyum İçin farkındalıktan
sonra anlamak gerekiyor…
25 ağustos 2017
Yaşamın özü döngülerde saklıdır…
İki türlüsü vardır. Değişimi
yaratan pekiştirici döngüler ve düzeni yaratan dengeleyici döngüler…
Pekiştirici döngüde İki
bileşen birbirini büyütür ve güçlendirir. A eğer B’yi güçlendiriyorsa ve B’de
dönüp A’yı güçlendiriyorsa pekiştirici döngü başlamıştır. Değişim budur. Ve bu
değişim belli bir eşiğe ulaştığında ortaya yeni bir şey, mesela C çıkar. C
artık başka birşeydir…
Ve bu iyiye
de gidebilir, kötüye de. A B’ye iyi davrandığı için B de dönüp A’ya iyi
davranır ve bunun adı dostluk (C) olur. Tersi olursa da bunun adı (C) düşmanlık
olur.
Biz hayata baktığımızda
C’leri görürüz…
Yani C’yi anlamak için
sadece bileşenleri (A ve B) anlamak yetmez. A ve B arasındaki ilişkinin yönünü
de anlamamız gerekir.
Aynı durum dengeleyici
döngülerde de vardır. Yalnız bu durumda bir taraf (A) diğerini büyütürken veya
güçlendirirken diğer taraf (B) geri dönüp ilkini küçültür veya zayıflatır.
Sistem bu şekilde belli bir eşikte dengelenir. Örneğin vücudunuz ısınır (A) ve
terlersiniz (B) ve sisteminiz dengede kalır.
Ve bu C’ler bizim için
kötüyse bu döngüyü anlayabilmemiz gerekir. Döngünün bileşenlerini (A ve B) ve
bileşenleri arasındaki ilişkiyi…
Çünkü kötü bir döngüyü
değiştirmek için bazen bileşenlere bazen de ilişkiye müdahale etmemiz gerekir.
Ve kötü döngüyü kırdıktan
sonra da yeni bir iyi döngü (önce pekiştirici, ardından dengeleyici)
oluşturmayı bilmemiz gerekir…
Karmaşık mı geldi?
Hayatı anlamak buradan
başlıyor…
9 eylül
New York’a 9. gelişim. İlk kez 2000’de
gelmiştim. Sabah 7:30’da şehir ayaktaydı. Zor bir şehir ve insanlar bu zorluk
içinde ayakta kalmaya çalışıyorlar…
Bir taraftan acımasızlar bir taraftan çok zorlanıyorlar. Bisiklette etrafa
cilve yapan genç kızdan, yaralı güvercini tekmeleyen zenciye kadar bir sürü
uçta insan portresi…
Profesyoneller ayrı bir tiyatro oynuyorlar. Topuklu ayakkabı içinde güzel
görünmeye çalışan ama rahatsızlığı her halinden belli kadınlar, özgüvenli
görünümlü gravatlı beyaz yakalılar…
Bir de çoktan düşmüş sokakta yaşayanlar…
Bu insanlar yalnızlar. Hayatla tek başlarına mücadele etmeye çalışmalarını bir
yandan takdir ediyorsunuz ama bir yandan insanlıklarından bu kadar ödün
vermelerine üzülüyorsunuz…
Sanki bütün şehir deneysel bir süreç yaşıyor. Bir bireyi uçlara sürüklerseniz
ne olur sorusunun cevabını arıyorlar gibi…
Uçlarda haz arayışı, yapay ve çıkara dayalı ve çabuk bıkılan ilişkiler…
İlk gelişimde gösterişi beni etkilemişti. Şimdiyse bunlara ilgi göstermeyecek
kadar büyüdüm herhalde. Binalara, gösterişe, teknolojiye ya da pırıltılara
değil insanların içine bakıyorum ve gördüklerim çok da umut verici değil…
Ve bu trend güçleniyor…
Bir de tam tersi var. Bireyi yok sayıp biz adı altında kapalı sistem haline
getirip itaat etmeye zorlayan. Bizde daha çok bu oynanmaya çalışılıyor.
Ve iki uç da sağlıksız ve insan doğasına aykırı…
Optimum dengeye herkesin ihtiyacı var galiba…